Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είναι μια αγχώδης διαταραχή, στην οποία το άτομο υποφέρει από ιδεοληψίες ή και ψυχαναγκασμούς.

Οι ιδεοληψίες είναι σκέψεις, ιδέες ή εικόνες οι οποίες έρχονται κατ’ επανάληψη στο νου του νεαρού ατόμου και μολονότι τις θεωρεί ανόητες και δυσάρεστες, δυσκολεύεται ν’ απαλλαγεί από αυτές. Μια τέτοια σκέψη, επι παραδείγματι, είναι ότι πρέπει να «χτυπήσει ξύλο» δέκα φορές αν προκειμένου να μη συμβεί κακό σε άτομα της οικογένειάς του.

Οι ψυχαναγκασμοί είναι πράξεις τις οποίες τα άτομα εκτελούν με συγκεκριμένο και συχνά “τελετουργικό” τρόπο, για να επηρεάσουν, με «μαγικό τρόπο», την εξέλιξη καταστάσεων πχ πλένουν τα χέρια τους οκτώ φορές και με συγκεκριμένη σειρά, για να μην κολλήσουν μικρόβια κι αρρωστήσουν ή διαβαίνουν το κατώφλι τους σπιτιού, με το δεξί πόδι, μπρος-πίσω δώδεκα φορές για να μη φέρουν «κακή τύχη» στο σπίτι τους. Η εφαρμογή των ψυχαναγκασμών μπορεί να φέρει προσωρινή ανακούφιση στο άτομο ή αβεβαιότητα για τον τρόπο με τον οποίο αυτοί εκτελέστηκαν. Τότε επαναλαμβάνονται, συνήθως με αυξανόμενη συχνότητα.

Η συχνότητα των επαναλήψεων μπορεί να είναι τόσο μεγάλη, ώστε να εμποδίζει το άτομο από φυσιολογικές δραστηριότητες, όπως έγκαιρη αναχώρηση για το σχολείο ή ολοκλήρωση γεύματος σε λογικό χρονικό διάστημα. Σ’ ορισμένες περιπτώσεις η συχνή επανάληψη των ψυχαναγκασμών μπορεί να προκαλέσει σωματικές βλάβες, όπως για παράδειγμα δερματίτιδες, όταν σχετίζονται με συχνό πλύσιμο χεριών.

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, όπως γνωστική συμπεριφορική θεραπεία ή συνδυασμό της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης και φαρμακευτικής αγωγής.